سلام به همه دوستان عزيزمون.خوش اومدين.ميزبانان اين مراسم گودباي پارتي:

خورشيدعزيز،شب(بنده حقير)،سارا عزيز

دوستان ميزبان كه به ما كمك مي كنند: نيلوفر و رودابه وپوريا و ميترا و فريبا و صباي و مهرداد و مهسا و بهمن  و مسافر كوچولوي عزيز

كيا قراره خداحافظي كنن: خورشيد و شب و سارا

اول از همه بفرمائين تو دم در خوب نيست عزيزان:(ادامه مطلب) 

خوب ديگه بليط از حالت رزرو خارج شد و ما تا دو هفته ديگه عازم هستيم . ميخواستيم من و خورشيد طبق روال اين چند وقت كه مهاجرين گود باي پارتي برگزار ميكنن ما هم به نوبه خودمون اينكارو انجام بديم.البته دوستان وبلاگ نويس با گذاشتن لينك ما براي بازديد كنندگان سايت خودشون تعداد نفرات مهمانهارو اعلام كنن تا ما تو پذيرائي خجالت زده نشيم و تداركات لازم را ببينيم.منتظر كامنت هاي پر از محبت شما هستيم.

تاريخ گودباي پارتي ما : يكشنبه اول آذر ماه ۱۳۸۸ ساعت ۸ شب همين جا

مدت برنامه ۲ ساعت ( تا ۱۰ شب)

دوستان عزيز:ميزبانان و ميهمانان عزيز فراموش نشه حتما راس ساعت با زدن كليد F5 صفحه وبلاگ را رفرش كنيد تا قسمت گودباي پارتي ظاهر و در آن شركت كنيد

تاريخ گودباي پارتي ما : يكشنبه اول آذر ماه ۱۳۸۸ ساعت ۸ شب همين جا

مدت برنامه ۲ ساعت ( تا ۱۰ شب)

دوستان عزيزي كه در وبلاگهاشون لينك گودباي پارتي ما رو گذاشتن افتخار ميزباني مراسم ما رو دارن و يادشون نره بايد سر وقت بيان كه ما دست تنها نباشيم

پينوشت يك: دوست عزيزمون ساراي عزيز كه قراره يك هفته بعد از ما پرواز كنن موافقت كردند كه گودباي پارتي ما و ايشون با هم باشه.(حسابي خوش ميگذره پس)

پينوشت دو : ميزبانان عزيزي كه به ما در اين مراسم كمك ميكنن و قبول زحمت فرمودند نيلوفر عزيز ، رودابه عزيز ، پوريا عزيز ، صبا عزيز ، فريبا عزيز  ، مهرداد و مهسا  ،بهمن عزيز  ، مسافر كوچولو (دي جي مراسم )و مهمونهاي عزيزي كه تا حالا قبول دعوت كردن و به مهموني گودباي پارتي ما ميان:

هستی ،  مريم يادگار  ، لاله  ، یادداشت های یک بیگانه  به اتفاق همسر ، مهدخت  ، باران ، امير  ، میترا و پسرهاي گلش  ، شبنم   ، كارنو ،پيمان  ، سلام  ، محمد حسين  ، حميدم  ، امير حسين ، سونيا  ، شادي ، مري به اتفاق همسر ،سميرا ، خسرو ، rS232 از آمريكا ، همسر بهمن ، مائده ، سام همسر فريبا ، ساناز به اتفاق همسر ، نيلوفر ، مسافر كبك ، يلدا ، سيمين ، حامد ، علي ، حسين ، مژده و عليرضا و آيسا كوچولو ، شهرام ، ياشار ، ونوس ، مهاجر كانادا ، نیلوفر-ن ، آرمان ،سید سعید

تا حالا شديم : ۱۲ ميزبان و ۴۷ميهمان

پس بقيه دوستان زودتر اعلام آمادگي كنن .منتظريم

بار و بندیل و بستم و رفتم خونه مامان اینا . ( آخییییییش راحت شدم . دیگه نمی خواد به فکر نهار و شام فردا باشم و کارای خونه و ...)  .  کفش و لباس و خرده ریز آشپزخانه رو هم بخشیدم . هنوز هم تمومی نداره . مگه این زندگی جمع میشه بره تو چمدون  . من هم که همچنان با تمام قوا دارم میرم سر کار . کمی خرید دارم که باید هفته دیگه همه رو انجام بدم .  شبها هم که سریال ویکتوریا کانال فارسی ۱ رو می بینم و بعدش دیگه وقت می گذرونم . یه  سری وسیله هم دارم که هنوز فروش نرفته  . خوشبختانه کارای دندانپزشکیمون تمام شد .فقط همین خرده کاریها مونده و کارای اداری که دخل آدمو میاره .

رفتم دارالترجمه که مدرکم رو دوباره بدم ترجمه کنه .(چون باید ترجمه به تاریخ جدید باشه ) . گفتن باید مهر سازمان مرکزی داشته باشه .من هم که ۶ سال پیش موقع فایل نامبر گرفتن اینکارو کرده بودم و مهر پشت مدرک بود . گفتن نه. نمی شه . باید ببری سازمان مرکزی و مهر علیرضا صامت بخوره . هر چی قسم آیه بابا این مهر سازمان مرکزیه دیگه . گفتن  نه دادگستری مهر می کنه نه وزارت خارجه . و حتما هم خودت باید بری . واااااااااااااای . حالا من باید به همسری وکالت محضری بدم که تو این هاگیر واگیر بره دوباره سازمان مرکزی مهر آقای صامت رو بزنه و بعد ببره دالترجمه و بعد دوباره وزارت خارجه . ای خدااااااااااااااا از دست اینا که مدرک قلابی و دکترای قلابی گرفتن و حالا ما باید جورشون رو بکشیم .

امان از دست این آقای ک .ر .دا . ن . چقدر حرص خوردم .

آدرس سازمان مرکزی:

پاسداران روبروی پمپ بنزین گلستان 8 ( شهید کاظمی) تقاطع شهید امیر ابراهیمی 

تلفن : 22588167-72 و 22582778-80

انگار مه و ماتم . بهتم زده . یه جورایی باورم نمی شه که کارمون درست شده . 6 سال زمان کمی نیست . واقعا به زبان آسونه .یه عمره . اگه درس هم خونده بودم تا حالا  فوق دکترا می گرفتم.  برای همین فعلا تو شوک بسر می برم و انگار سیستم عصبیم قاطی کرده . گریه هامو موقع مدیکال کرده ام  و خیلی دلم می خواد خودمو خوشحال نشون بدم که کمتر به پدر مادرم فشار بیاد و خدا کنه موفق بشم البته می ترسم آخرش بترکم و همه زحمتا خراب بشه .منم که اشکم دم مشکمه آماده و حاضر . این اشکه یه ذره هم ملاحظه نمی کنه که هر جا و در هر موقعیتی پایین نیاد. ولی دارم یه جورایی گولش می زنم . حالا چقدر در این پروسه موفق باشم نمی دونم . دلم برای خونوادمون می سوزه وگرنه برای خودم نه . خدایا کمکم کن بتونم خودم را خشنود و راضی نشون بدم تا اونها هم آروم بشن و بی تابی نکن . 

پیونوشت:این مطلب رو هم برای اونایی می گم که هنوز ویزا ریکوئست رو دریافت نکردن .می دونین چون تو ایران خیلی (ببخشین) خر تو خره آدم می ترسه پاسپورتشو که تمام این 6 سال زندگیت بسته به اونه رو بذاری تو پاکت و بفرستی به امان خدا . تا حالا همچین کاری رو نه انجام داده بودم ونه شنیده بودم . چه دلهره ای داره که آیا رسید ؟نرسید؟ . حالا کجاست .؟ آیا سفارت تهران به موقع فرستاد ؟یا حالا کارمندشون مشغوله؟ یا .... خوب حالا آیا رسید سوریه ؟ حالا اونها کی می فرستن و خلاصه جون به لب می شی تا پاسپورتها برسه .

ولی واقعا نترسید .این یکی کار درسته و چیزی گم نمی شه و مطمئنه . با خیال راحت بسپارید به دست اول خدا و دوم TNT یا آرامکس .

ولي داخل اين اثر هنري چيز ديگري قرار دارد: